دسامبر 302011
 

دلدادگی با سلام،

در این خانه‌ی چهار فصل بهار

خوش و خرم

بر سفره‌ی زمین سیب رسیده میخورم

عطر ارکیده مینوشم جام جام

هر شب هم بستر ستاره ای

بر آویشن های کوهی،

گم در پندار فردایی بهتر

میخوابم

باری ملالی نیست جز اینکه

بزیر بی سایه گی شما

و گستاخ از حفره ی خالی من،

هر تازه رسیده ای،

به بهانه‌ی بقا

سونات پر شور زیستنم را

با وز وز خدایان مخدوش میکند.

می ۲۰۱۱

 Posted by at 5:37 ب.ظ

 Leave a Reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: