اکتبر 152017
 

از ته کشیدن جام ما سخن مگو
آنچه نمی بینی،
غلظت شرابمان، هزاربار افزوده ست
چه جای سرزنش است
پهلوان نبودیم
که بازو لاغر و دوره بسر آمده باشد
و اسطوره نه
که بر فلات فوت کنیم
و دیو را دود کنیم
فرزندانِ هزار ساله ی فروتن خاکیم،
فانوسی بر البرز افروخته
تا رهگذرانِ شب را از صخره های لیز
هشداری باشیم.

آتلانتا، اوت ۲۰۱۷

 Posted by at 8:17 ب.ظ

 Leave a Reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>